menu

Kirsten Regtop: 'Mensen kunnen zich ontworstelen aan huiselijk geweld en kindermishandeling'

| door:

"Wat we doen bij Veilig Thuis?" Kirsten Regtop vertelt over haar stevige, uitdagende baan.

"Als ik mijn dienst begin, inventariseer ik kort de binnengekomen meldingen. Veel daarvan zijn afkomstig van de politie. Soms is er iets waar we acuut mee aan de slag moeten - dat zijn de crissituaties. Dan bepalen we multidisciplinair wie welke acties moet ondernemen en gaan we aan het werk. Op basis van de Triage, een wetenschappelijk getoetst instrument dat voor Veilig Thuis is ontwikkeld, maken we een inschatting van de overige meldingen: wie moet waarmee aan de slag en hoe snel? Als we veel meldingen hebben -en dat hebben we- kan het heel hectisch zijn. De inhoud van de meldingen bepaalt de dynamiek van ons werk. Dat maakt dat geen dag hetzelfde is.

Niet iedere vraag die bij ons terechtkomt is meteen een melding. We krijgen ook veel adviesvragen, bijvoorbeeld van andere professionals. Ook betrokkenen zelf of mensen uit de directe omgeving willen soms eerst advies voordat ze besluiten wel of geen melding te doen. In alle gevallen analyseren wij de situatie: Wat is er aan de hand? Hoe hoog is het risico? Hoe concreet en feitelijk is de situatie? Wanneer er bijvoorbeeld vermoedens zijn van (kinder)mishandeling, waar zijn die dan op gebaseerd? Als iemand het over 'verwaarlozing' heeft, wat verstaat diegene daar dan onder? Waarom denkt iemand dat het niet goed gaat in een relatie? We denken graag mee met mensen om te kijken wat zij kunnen doen om hun situatie te verbeteren. Een melding doen is namelijk best een grote stap, helemaal als je realiseert dat we in het kader van de Wet op de Privacy verplicht zijn mensen te informeren over de melding. Wanneer iemand (anoniem) advies inwint, hoeven we dat nog niet te melden.

Voor mij als professional is het wisselend hoe ik omga met huiselijk geweld en kindermishandeling. Gelukkig heb ik geleerd om er heel analytisch, bijna technisch naar te kijken. "Wat gebeurt er? Wat zijn de risico's? Wat is de dynamiek in een relatie?" Een melding komt vaak schriftelijk bij ons binnen. Dat raakt me niet meer zo. Dat zou het werk ook ondraaglijk maken. Meldingen komen tot leven wanneer ik in contact kom met de mensen om wie het gaat. Dat laat ik ook bewust gebeuren; als ik mijn gevoel uitschakel, kan ik mensen geen empathie meer bieden. Vaak voelen mensen zich al zo schuldig dat ze in een situatie blijven zitten. Ze schamen zich enorm. Door empathie kunnen mensen ontschuldigd worden. Dat vind ik belangrijk.

Werken bij Veilig Thuis is een stevige baan. Dat maakt het interessant, maar het vraagt ook veel van je. Als je er open in wilt blijven staan, zoals ik, weet ik niet of je dit je hele leven kunt volhouden. Ik wil me niet laten afstompen en je moet ook zorgen dat je zelf niet getraumatiseerd raakt. Bang ben ik niet zo snel. Wel vind ik het lastig wanneer mensen agressief worden richting mij. Doordat ik mij openstel in contact met mensen, komt ook dat hard binnen. Dan helpt het om ervaren collega’s te hebben, met werkbegeleiders te spreken en thuis te ontladen. Als ik thuis ben, laat ik het werk helemaal los. Dat heb ik nodig om dit werk te kunnen doen.

Door mijn werk bij Veilig Thuis weet, zie en hoor ik hoeveel mensen te maken hebben met huiselijk geweld of kindermishandeling. Het is mijn stellige overtuiging dat dat niet zo hoeft te blijven. Mensen kunnen zich aan huiselijk geweld ontworstelen, dat geloof ik echt. Dat betekent overigens niet dat mensen per definitie uit elkaar hoeven te gaan. Je verwacht het misschien niet, maar de meeste mensen willen hun partner niet kwijt. Wel het geweld, maar niet hun partner. Het is onze professionele opdracht om ook dan te kijken wat er nodig is zodat het thuis weer veilig wordt.

Een mooi voorbeeld van hoe het kan gaan, is het verhaal van een ouder echtpaar. We kregen bij Veilig Thuis een melding van een vrouw die aangaf mishandeld te zijn door haar man. Haar man wist niets meer van deze gebeurtenis af. In contact met hem vermoedden wij dat hij een psychiatrische aandoening had, maar zelf had hij geen ziekte-inzicht. Dat maakte het lastig.

In nauw contact met de familie en de wijkagent hebben we allereerst de veiligheid van de vrouw gewaarborgd. Vervolgens hebben we gezorgd dat meneer professionele hulp kreeg. Er moesten flinke stappen gemaakt worden. Dat vraagt op zo’n moment veel en dynamische inzet van alle betrokkenen. Door de goede samenwerking van Veilig Thuis, familie, maatschappelijk werk, politie en de geestelijke gezondheidszorg is deze man geholpen én is het contact met zijn vrouw hersteld. Vanuit Veilig Thuis heb ik na enkele maanden nog eens contact gehad met deze man, om hem te helpen plaatsen wat er allemaal is gebeurd. Dat is onderdeel van zijn herstelproces. Voor mij is dit een bemoedigend verhaal: na zoveel jaar huwelijk kan iets tijdelijk niet goed gaan, maar daarna kan het ook weer herstellen. En als het desondanks ooit weer misgaat, dan weten ze welke wegen ze moeten bewandelen."

Kirsten Regtop is medewerker Veilig Thuis bij Stimenz. Daarnaast schrijft ze wekelijks blogs voor professionals die in hun werk te maken hebben met huiselijk geweld.